مرخصی تابستان 1391

ما حداکثر یک و نیم ماه می توانیم در مرخصی باشیم و اول شهریور باید سرکار باشیم.

به همین دلیل از یک ماه قبل از مرخصی بلیط های رفت و برگشت را گرفتیم.

ما می توانیم با هواپیمای شرکت ایران ایر مستقیم به تهران برویم. و یا اینکه با هواپیمای شرکتهای دبی و قطر غیر مستقیم.

چون من می خواستم بروم مشهد، و هواپیمای ایرانی چنین پروازی نداشت به ناچار با هواپیمای قطری بصورت غیر مستقیم به مشهد رفتم.

این پرواز خیلی برای من عالی بود: چون اولا مستقیم رفتم مشهد بدون اینکه داخل تهران وقتم تلف بشود. دوما هواپیمای قطری خیلی نو تر با امکانات بیشتر و پذیرایی بهتر بود.صندلی های خیلی بهتری داشت. هواپیمای ایران با مینی بوس تفاوت چندانی نداشت. هواپیمای قطری با هواپیمای ایران قابل مقایسه نیست.جالب اینجاست که با دو برابر ساعت پروازی و امکانات و پذیرایی بیشتر و بهتر، بلیط کراچی-دوحه-مشهد از بلیط کراچی-تهران ارزانتر بود.

چمدانها را کراچی تحویل دادم و مشهد تحویل گرفتم خیلی راحت بود.

ساعت 6 صبح از کراچی حرکت کردم و دو و نیم ساعت بعد رسیدم دوحه قطر و رفتم قیمت ترانزیت. فقط ساک دستی و وسایل همراه را چک کردند و وارد سالن ترانزیت شدم.

قسمت ترانزیت سالن دو طبقه بزرگی بود که طبقه پایین گیت ورودی و فروشگاه مواد غذایی و لباس و چیزهای دیگر بود و در طبقه دوم گیت های خروجی، رستوران، سرویسهای بهداشتی، مسجد و اتاق استراحت بود.

فاصله بین دو پرواز متغیر است. موقعی رفتم مشهد فاصله بین دو پروازم 11 ساعت و موقع برگشت 2 ساعت بود.

بعد از اینکه گیت خروجی مربوط به پرواز خودم را پیدا کردم و خیالم راحت شد. رفتم رستوران یک نفر با یک میز و صندلی آنجا نشسته بود. کارت پرواز را نشان دادم، یک فیش بهم داد و رفتم صبحانه مجانی گرفتم. ظهر هم همین کار رو کردم.( نهار رایگان)

چون از ساعت 2 صبح بیدار بودم و خسته، رفتم مسجد و چند ساعتی خوابیدم و بعدش یه سری به فروشگاه زدم و یه دوری زدم ولی چیزی نخریدم. همه جنسهاش از ایران گرونتر بود.

45 دقیقه قبل از پرواز دوم از طریق مانیتور اعلام شد که مسافران به گیت خروجی بروند. رفتم و چند دقیقه توی صف بودم تا نوبتم شد. بلیط و پاسپورت را چک کردند و رفتم داخل هواپیما.

هواپیما با شتاب زیادی پرواز کرد و بعد از دو ساعت رسیدم مشهد. خانواده ام منتظرم بودند که پس از احوالپرسی به اتفاق رفتیم منزل.

ناگفته نماند که برای خانواده ام تاریخ بلیط متفاوتی گرفته بودم. آنها از من زودتر رفتند و دیرتر برمیگردند. من 28 مرداد برگشتم و آنها 30 شهریور برمی گردند. دلیلش هم این بود که اینجا هیچ کاری نداشتند و براشون خسته کننده بود.

سه هفته قبل از برگشت به کراچی، با مرکز مدارس خارج از کشور تماس گرفتم برای مهر خروجی پاسپورت و آنها پس از گرفتن شماره پاسپورت گفتند دو روز بعد برو نمایندگی وزارت امورخارجه در مشهد و مهر خروج بزن و من سه روز بعد رفتم سه راه ادبیات به نمایندگی مذکور و پاسپورتم رو دادم مهر زدند. مهر خروجی یک ماه اعتبار دارد و در طی یک ماه می توان از کشور خارج شد.

28 مرداد رفتم فرودگاه شهید هاشمی نژاد مشهد و پس از خدا حافظی با خانواده از گیت عبور کردم و چمدانم رو تحویل دادم و کارت پرواز گرفتم و وارد هواپیما شدم و به سمت دوحه قطر و سپس کراچی پرواز کردم. 11 شب رسیدم قطر و رفتم یک شام مجانی دیگه خوردم. بعد از یک ساعت اعلام شد که مسافران پرواز من بروند گیت که من هم رفتم و پس از چک کردن بلیط و پاسپورت گفتند چمدان دستی ات رو می بریم قسمت بار وقتی رسیدی کراچی با بقیه چمدانها تحویل بگیر، منهم تحویل دادم. خیلی خوب شد دستم خالی شد و راحت رفتم داخل هواپیما.

داخل هواپیما و نیم ساعت مانده به فرود، به مسافران غیر پاکستانی یک کارت می دهند که مشخصات و آدرس محل سکونت در کراچی باید نوشته شود و داخل فرودگاه موقع چک کردن پاسپورت باید آن را به مامور مربوطه بدهیم.

پس از چک کردن پاسپورت رفتم چمدانها رو برداشتم و رفتم بیرون. راننده مدرسه بیرون منتظرم بود. روز قبل زنگ زده بودم و باهاش هماهنگ کرده بودم. به اتفاق به مدرسه رفتیم و راننده پیاده شد، چون با ماشین من آمده بود دنبالم. رفتم منزل، همه چیز مرتب بود.

29 مرداد در ایران عید فطر بود ولی در پاکستان هنوز ماه رمضان بود. غروب رفتم خانه فرهنگ به صرف افطار و فردا صبح رفتم نماز عید فطر و آش خوردیم و یک کاسه بزرگ هم آوردم خانه که تا چند روز داشتم می خوردم.( جای شما خالی)